پیام تسلیت به مناسبت شهادت دهها نفر از برادران شيعه و سنّی و تعدادی از فرماندهان سپاه

اگر شانزده سال پیش، هواشناسی اجازه نداد مردم چالوس ـ شهر آخر هفته ایرانی‌ها، شهر ابرها و اشک‌های آسمان و شهری با جاده خطرها و خاطر‌ه‌ها ـ با میهمان عزیزشان دیدار کنند، چهارشنبه گذشته هواشناسی دل مردم با صفای چالوس، آمدن آفتابی را خبر داد که بوی باران می‌داد! آفتابی که از سال 72 تا همین میان‌ماه مهر88 هر زمان باران می‌گرفت مردم یاد آن سال حسرت‌آلود می‌افتادند و در دل زمزمه‌ می کردند؛ باران که می‌آید تو می‌آیی! یادش را می گفتند چون یادش می‌افتادند...

و چهارشنبه هم او آمد و هم باران! مردم چالوس که همسایگی با دریا، "آب دیده‌شان" کرده، و خود را فرزند باد و باران می‌دانند، سال‌ها بود با خود می‌گفتند: "کاش بارانی ببارد قلب‌ها را تر کند" و در آن صبح دل‌انگیز در حالی که ورزشگاه شهدای چالوس میزبان قطرات تند و تیز باران بود، و هواشناسی هم همه زورش را زده بود که بگوید باران سختی در راه است؛ مردم آمدند برای ملاقات آفتاب. سر صبحی هوا صاف بود و تنها آفتاب را کم داشت که وقتی ساعت رسید به ثانیه شصتم 9 و 59 دقیقه آفتاب هم آمد اما...

اندک اندک، رفته رفته، ابرها گشتند چیره

آسمان گردید تیره

بسته شد رخساره خورشید رخشان

ریخت باران، ریخت باران

جنگل از باد گریزان

چرخ‌ها می زد چو دریا

دانه‌های گرد باران

پهن می‌گشتند هرجا

هیچکس اما دنبال سرپناه نبود که سرپناه اصلی تازه آمده بود و حسن مطلع سخنانش این بود: خداوند متعال را سپاسگزارم که سرانجام این توفیق را به این بنده‌ حقیر داد که در جمع شما مردم خونگرم چالوس و نوشهر، در این روز بارانى و مواجه با این احساسات خالصانه و محبت‌آلود قرار بگیرم. در دوره‌ سفر قبلى به این منطقه، توفیق پیدا نشد با مردم چالوس از نزدیک دیدار کنیم؛ باران در آن روز امان نداد؛ نه به مردم که اجتماع کنند و نه به این حقیر که به زیارت شما بیایم. امروز هم اگرچه بارندگى است، اما امیدواریم بتوانیم این ساعت کوتاه را با شما بگذرانیم.

خیس شده‌بودند و نگاه از رهبر بر نمی‌داشتند برای دیدن و شنیدن چند دقیقه رهبری! دانه های دل شان بود که باران می خورد...دیگر حتی نمی‌شد فهمید دانه‌های اشک روی صورت دختر، از آن آسمان است یا از آن چشم‌های مشتاقش!

بس گواره بود باران

به چه زیبا بود باران

می شنیدم اندراین گوهرفشانی

رازهای جاودانی، پندهای آسمانی

دريافت فايل باران با کيفيت متوسط 32K و حجم 247 کيلوبايت

اقلیت اشرافی نمي‌تواند برابری رأی خود با یک روستایی را تحمل کند

سردبیر ماهنامه "راه" با بیان آسیب‌شناسی از توسعه نامتوازان به‌ویژه در زمینه توجه رسانه‌ها و رسانه ملی به سبک زندگی مناطق غیر از شمال تهران، ادامه رفتار متفرعنانه اقلیت بازنده انتخابات را که سعی دارد خود را یک اقلیت کیفی و در واقع اکثریت بخواند، ناشی از همین بی‌عدالتی دانست.

 متن کامل سخنان وحید جلیلی در نشست هفتگی انصار حزب‌الله در ادامه آمده است:

در دوره‏هاى رياست جمهورى قبل، ما نتايج توسعه -نامتوازن را ديديم، در دوره آقاى احمدى‏نژاد هم با عدالت نامتوازن مواجهيم و اين عدالت نامتوازن بخشى از نتايج خودش را در دوران بعد از انتخابات آشكار كرد. به اين معنى كه آقاى احمدى‏نژاد على رغم تاكيدات صريح مقام معظم رهبرى و توصيه‏هاى جدى كه به ايشان شد،نتوانست بخشى از مهمترين انتقاداتى كه به ايشان وارد بود را برطرف كند.
همه مى‏دانيم كه مقام معظم رهبرى بيشترين حمايت‏ها را از دولت ايشان داشته‏اند و در دو مورد مشخص رهبرى دو انتقاد جدى داشتند. يكى اينكه در ديدارى كه با هيات دولت داشتند فرمودند كه فرهنگ در دولت شما مظلوم است، همچنين در جاى ديگر هم تذكر جدى داشتند مبنى بر اينكه اطلاع‏رسانى در دولت شما ضعيف است. متاسفانه به هر دليل در عمل به اين تذكر جدى رهبرى بى‏اعتنايى شد.

عرض تبریک به مناسبت هفته دفاع مقدس به تمام دوستان عزیز

چند تصویر زیبا از وبلاگ تصاویر شیعیان  برای تمامی رهروان ولایت

سید علی خامنه ای(مدظله العالی)

آخرين نماز

اتومبيل ارتشي وارد اردوگاه شد. مقابل ساختمان بلند و سنگي نگه داشت. دو سرباز با صورت‌هاي پوشيده كه زيربغل سيد را گرفته بودند، او را كشان كشان به داخل ساختمان بردند. چشمانش بسته بود. صداي چك چك قطرات آب و فريادهاي مردان زير شكنجه بر دل سيد مي‌نشست و وجودش را آزار مي‌داد، از صداي بسته شدن در كه در پشت سرش آن را شنيد، احساس كرد كه وارد اتاق اصلي شده. او را روي صندلي نشاندند. پارچه دور سرش را باز كردند. آرام چشمانش را باز كرد. نور شديد چراغ همچون تيرهاي برنده، چشمانش را آزار داد. دستانش را در مقابل چشمانش قرار داد. نور شديد چراغ كم شد.
چهره شخصي با سري طاس كه بر روي ميز چوبي نشسته بود، از پشت نور چراغ نمايان شد. بسته سيگارش را از داخل جيب پيراهنش خارج كرد. يك نخ سيگار را از داخل بسته بيرون كشيد و روي لب‌هايش گذاشت. شعله فندك طلايي رنگش را به سيگار نزديك كرد و آرام دود سياهي از درون دهانش بيرون جهيد.
ابروهايش را جمع كرد. خشم بر چهره‌اش نشست. از روي ميز بلند شد. كنار سيد ايستاد. اندامش را برانداز كرد. انگار از ديدن سيد خوشحال بود. خنده‌اي بلند كرد و به خودش آفرين گفت. تو جاسوس تازه كاري ، بايد مثل كلاغ باشي، هم دروغ بگي و هم راست. سرش را انداخته بود پايين، انگار نگاه كردن به چهره او را براي خود گناه دانسته بود. مرد كه از رفتار سيد به جوش آمده بود، با دستش سر حاجي را چرخانيد و به طرف خود كشاند. نگاهي به زخمهاي نشسته بر صورت سيد كرد و گفت : شما ايراني‌ها تروريست‌ هستيد. همه دنيا مي‌دونند شما آدم كُشيد!
دوباره صداي خنده‌هايش بلند شد ، سيد سرش را پايين انداخت. نگاهش را به كف اتاق دوخت… شعله سوزان آتش را به صورت سيد نزديك كرد. سرش را به عقب كشيد. صندلي شروع به چرخش كرد صداي خنده‌هاي مرد و شعله‌هاي سوزان آتش همچون امواج پرتلاطم دريا وجودش را تكان داد. چشمانش را آرام بست.
انگار در داخل گودالي افتاده بود. خودش را بيرون كشيد. سرش را بلند كرد. خود را در صحراي شن ديد. صداي نره اسبي را از پشت شنيد، برگشت سواري را ديد كه شمشير بر دست داشت، با لحني فرياد كنان پرسيد : كيستي … ؟

ادامه مطلب.....